يکي از موضوعاتي که در تبليع ماه رمضان امسال برايم پيش آمد اين بود که ديدم بسياري از افراد حتي تحصيل کرده‌ها نمي‌توانند به خوبي و بدون غلط قرآن بخوانند. در حالي که متون زبان خارجه را به مراتب بهتر از قرآن مي‌خواندند و مي‌فهميدند. قبلا هم در اين باره فکر کرده بودم. و اين بار بيشتر انديشيدم و نتيجه را با خود مخاطبين نيز در ميان گذاشتم. به نظرم رسيد يکي از عوامل ايجاد اين وضعيت نيازي است که يک فرد دانشجو و بلکه هر انسان ساکن دنياي امروز  نسبت به دانستن يک زبان ديگر در خود احساس مي‌ کند و همين عامل باعث مي‌شود که در پي آموزش زباني به جز زبان مادري خود نيز باشد. و روشن است که تحصيل در بسياري از رشته‌ها و حتي زندگي کردن، امروزه بدون دانستن مقداري زبان انگليسي تقريباً غير ممکن است. درحالي که ما مي‌توانيم روزها و ماه‌ها زندگي کنيم بدون اين که قرآن در آن جايي داشته باشد. بنابر اين هيچ احساس نيازي به قرآن در ما ايجاد نمي‌شود و جالب اين‌جاست که از هر مسلماني هم که بپرسي خواهد گفت انسان تا ابد به قرآن محتاج است. در واقع ما مثل بيماري شده‌ايم که شديداٌ به غذا محتاج است ولي به دليل ناهماهنگي در سيستم عصبي گرسنگي را احساس نمي‌کند و ميل به غذا ندارد. به نظر شما چه بايد کرد تا اين احساس نياز به وجود آيد؟