فردا به روايتي تولد حضرت امام محمد باقر عليه السلام است. بنا به روايتي ايشان به ابان بن تغلب که از شاگردان خود و پدرشان بودند فرموده‌اند که «يا ابان اجلس في المسجد و أفت للناس فإني أحب أن يري في اصحابي مثلک؛ اي ابان در مسجد بنشين و براي مردم فتوا بده که من دوست دارم در ميان اصحاب من امثال تو ديده شوند». اين جمله از حضرت بيانگر جايگاه فقهاء و علما نزد ايشان است. به همين مناسبت گفتم ياد کردي داشته باشم از بزرگاني که در چند ماه اخير به جهان باقي رخت بسته‌اند و جاي خالي ايشان به خوبي مشهود است.
حضرت آيت الله العظمي حاج شيخ جواد تبريزي، مرجع بزرگ و فقيه برجسته که حوزه درس فقه ايشان جزو دو يا سه درس بزرگ قم بود. بسياري ازاساتيد امروزه حوزه شاگرد ايشان هستند.
حضرت آيت الله محمدهادي معرفت، فقيه و مفسر و قرآن شناس نام آور که بيشتر عمر خود را صرف تحقيقات قرآني نمود. مجموعه سترگ التمهيد في علوم القرآن يادگار ماندگار ايشان براي قرآن پژوهان است.
حجت الاسلام و المسلمين محمد محمدي اشتهاردي،  نويسنده‌اي با بيش از 200 اثر که براي عموم مردم ديندار نوشته شده بود. اين کتاب‌ها درعين سادگي استوار و دور از عوامي گري‌اند. سوگنامه آل محمد(ص) توشه‌اي است که در مسير آخرت بي‌گمان به کارش خواهد آمد.
حجت الاسلام و المسلمين علي دواني که واقعا شبيه يک دايرة المعارف بود و در بسياري از علوم اسلامي سر رشته داشت و البته جزو نام‌هاي ماندگار تاريخ نويسي خواهد ماند. کتاب مهدي موعود و مجموعه 10 جلدي نهضت روحانيون ايران و... و انبوهي مقاله يادگار اوست.
آيت الله حسن تهراني که عمرش صرف تربيت طلاب شد. بارها و بارها يک درس را تدريس کرد، زواياي کتاب‌ها را مي‌شناخت. با صفا بود و رقيق القلب.

از خداوند متعال مي‌خواهم که اين بزرگان نيز در جايگاهي قرار گيرند که  ابان بن تغلب در نزد امام باقر(ع) داشت.