راستي چهل چه رازي دارد؟ شنيده ايد که هر کس چهل صباح اخلاص بورزد خداوند چشمه هاي حکمت را از دلش به زبانش جاري مي‏سازد؟ و يا اين که پيامبر فرمود هر کس چهل حديث را بر امت من حفظ کند روز قيامت فقيه محشور مي‏شود؟ راز عدد چهل را در کتب عرفاني جستجو کردم و در تفسير ملاصدرا نکاتي ديدم و نيز در رساله سير و سلوک منسوب به سيد بحر العلوم که با نام تحفه الملوک چاپ شده است. نکته اصلي اين بود که عدد چهل عدد به فعليت رساندن استعدادهاست. به همين دليل در روايات آمده است که تخمير طينت آدم چهل روز طول کشيده است و از همين جاست که عرفا چله نشيني پيشه مي کنند  و به تعبير حافظ شيراز: شراب آنگه شود صاف   که در شيشه بماند اربعيني

حال چهل روز است زينب به دنبال سر برادر بيابان‏ها را طي کرده و خرابه نشين شده و نماز شب را نشسته خوانده و بيمارداري کرده و يتيم نوازي و عنوان مادر شهيد را نيز با خود کشيده و بالاترين جهاد را که خواندن کلمه حق در مقابل حاکم جائر است به تمام رسانده و همه را با اخلاص تمام. به گونه‏اي که هيچ‏گاه نام فرزند شهيد خود را نبرده است. و در عين حال همه را به چشم زيبايي که ما رأيت الا جميلا. با اين همه اخلاص آِيا نبايد چشمه‏هاي حکمت از زبان زينب جاري باشد؟ و آيا آن که از سوي امام، عالمه غير معلمه خوانده شده امروز راه در علم سماوات ندارد؟

اربعين روزي است که با اخلاص ترين شاگرد مکتب کربلا حاصل چله نشيني خود را به حسين عرضه مي‏کند. و شايد راز اين که زيارت اربعين از نشانه هاي شيعه است چيزي به جز شاگردي در مکتب زينب نباشد.