شهادت امام جواد عليه السلام تسليت باد

در حديثي از امام جواد عليه السلام آمده است که مؤمن به سه چيز احتياج دارد

آن‌که خداوند توفيقش دهد

واعظي از نفس خود داشته باشد

نصيحت ديگران را بپذيرد. (تحف العقول، ص 457)

نکته‌ دوم اين حديث يعني اين که انسان خودش، خودش را موعظه کند. نقطه ضعف‌هاي خود را بشمارد و نفس خويش را از آن‌ها برحذر دارد و نقطه قوت‌هايش را نيز بشمارد و ضمن تأکيد بر آن‌ها مراقب باشد که گمان نکند که به دليل اين خوبي‌ها پس علي آباد هم براي خودش شهري است و من هم کسي شده‌ام.

 ولي روشن است که عمل به اين فرموده يک پيش نياز اصلي دارد و آن خود شناسي است يعني انسان بايد ابتدا خود را بشناسد تا بتواند خود را موعظه کند و بدون شناختن خويش موعظه معناي خود را از دست خواهد داد.

نکته جالب‌تر اين جاست که بنابر حديثي ديگر که ازامام باقر عليه السلام نقل شده اگر خدا براي  کسي واعظي از درون آن شخص قرار ندهد نصيحت ديگران نيز فايده‌اي براي او نخواهد داشت( همان ص 294) . در واقع حديث دوم نشان مي‌دهد که ارکان حديث اول همه بر روي هم بنا شده‌اند تا توفيق الهي نباشد، موعظه نفساني نخواهد بود و تا اين موعظه نباشد نصيحت ديگران نيز ثمري نخواهد داشت.

ارتباط اين دو حديث با بحث دروغ گفتن به خود را در آينده پي خواهم گرفت.