از امام باقر عليه‌السلام در کتاب تحف العقول وصيتي نقل شده خطاب به جابر جُعفي. طولاني است و پر مطلب. دو نکته از آن به بحث خودباوري مربوط است که مي‌نويسم:

اول آن‌که: تو شيعه ما نمي‌شوي مگر آن که اگر تمامي اهل مملکت تو بگويند تو انسان بدکاري هستي ناراحت نشوي و نيز اگر همه آن‌ها بگويند تو فرد صالحي هستي خوشحال نشوي. بلکه خود را به قرآن عرضه کن پس اگر سالک راه قرآن باشي سخن ديگران ضرري به تو نخواهد زد. اين فرمايش چيزي نيست به جز دعوت به خودباوري البته بر اساس معيار. امام مي‌فرمايند شيعه و بلکه هر انساني که حق با اوست نبايد  در مقابل فشار اجتماعي کم بياورد.

و ديگر آن‌که: راه عُجب را با شناخت نفس خود ببند. اين نکته نيز دعوت به اين است که بين خود باوري و خود فريبي خلط نکنيم که اولي کمال است و دومي چاله شيطان.

 درباره عجب باز هم سخن خواهم گفت.

شهادت امام باقر عليه السلام را تسليت مي‌گويم