اين بار هم قطعه‌اي از تفسير کشف الاسرار و عدة الابرار نوشته رشيد الدين فضل الله ميبدي
گفته‌اند که يوسف را دو چيز بود بر کمال: يکي حُسن خلقت، ديگر علم و فِطنت. حُسن خلقت جمال صورت است و علم وفطنت کمال معني. پس رب العزة  تقدير چنان کرد که جمال وي سبب بلا گشت و علم وي سبب نجات، تا عالميان بدانند که علمِ نيکو به از صورتِ نيکو. ... چون علم رؤيا يوسف را سبب ملک دنيا گشت چه عجب گر علم صفات مولي عارف را سبب ملک عقبي گردد؟
واقعا اگر علم تعبير خواب بتواند يوسف را از زندان تهمت به اوج عزت دنيوي برساند، چرا شناخت خداوند و صفات او، و به تعبير ميبدي علم صفات مولي، آدمي را به عزت آخرت رهنمون نشود؟
 و البته روشن است که مراد از خداشناسي، فلسفه و کلام و علم به اصطلاحات خداشناسي نيست که اين‌ها پا از ذهن انسان فراتر نمي‌گذارند و به تعبير امام (ره): اگر تهذيب نباشد علم توحيد هم به درد نمي‌خورد.