گويند: يکي از جمله صالحان به بازار رفت تا بنده‌اي خرد. غلامي را نزد او آوردند؛
 گفت: يا غلام چه  نامي؟ گفت: فلان.
گفت: چه کار کني؟ گفت: فلان کار.
 گفت: نخواهم اين را ديگري را بياري. غلامي ديگر بياوردند،
 گفت: يا غلام! چه نامي؟ گفت آن که توام خواني.
 گفت : چه خوري؟ گفت آنچم تو دهي؟
گفت: چه پوشي؟ گفت: آن‌چه توام پوشاني.
 گفت: چه کني؟ گفت: آن‌چه توام فرمايي.
 گفت چه اختيار کني؟ گفت من بنده‌ام، بنده را با اختيار و فرمان چه کار؟
 گفت: اين بنده راستينه است. او را بخريد. (ج1، ص 88)

راستي اگر ما آفريده شده‌ايم تا بنده باشيم، چگونه‌ بنده‌اي هستيم؟ راستينه يا ... ؟

به تعبير سعدي:
                                 بنده را نام خويشتن نبود      هر چه ما را لقب دهند آنيم

گر برانند و گر ببخشايند    ره به جاي دگر نمي دانيم