نمي شود انسان هم خود پرست باشد و هم خداپرست. نمي‌شود که انسان هم منافع خودش را ملاحظه کند و هم منافع اسلام را بايد يکي از اين دو تا باشد.

پس اي عزيز، در راه ذکر و ياد محبوب تحمل مشاق هر چه بکني کم کردي، دل را عادت بده به ياد محبوب ، بلکه به خواست خدا صورت قلب، صورت ذکر حق شود.

يک لحظه از خدا غافل نباشيد، غفلت از مبدإ قدرت انسان را به هلاکت مي‌رساند.

معنويات اساس اسلام است، سعي کنيد معنويات را زياد کنيد و از تشريفات، تا آن‌جا که مقدور است بکاهيد.

بهار توبه ايام جواني است که بار گناهان کمتر و کدورت قلبي ناقص‌تر و شرايط توبه سهل‌تر و آسان‌تر است.

کساني که براي خدا کار مي‌کنند هيچ‌ وقت باخت درآن نيست.

هيچ‌گاه به کمالات خود مغرور مشو، که غرور از شيطان است. هميشه به خود بدبين باش و از سوء عاقبت در ترس و هراس باش.

چرا بايد عقده‌هاي قلبي انسان را منحرف کند و هواهاي نفساني همه چيز را کنار بگذارد و فقط عيوب را نگاه کند؟

دل به ديگر موجودات بستن – هر موجودي که باشد – از خدا غافل شدن است.

برگرفته از مجموعه «از بلنداي عرفان» 

ياد آن پير گرفتار لب يار به خير