تصور من از عدالتي که با مهدي (عج) خواهد آمد تساوي در توزيع امکانات مادي نيست، که گمان مي‌کنم اين عدالت بيشتر به انديشه‌هاي مارکس نزديک است تا امام مهدي(عج). عدالت اگر رکن خلقت هستي است که هست، پس بايد اساس وجود انساني نيز باشد. و اگر چنين است قيام منجي عالم بشريت بايد در ابتدا متوجه برپايي عدالت در هستي دروني انسان‌ها باشد و اين ميسر نيست مگر با تلاش در راه عدالت در معنويت. نه عدالت در داشتن شغل و خانه و ... . هر چند منکر اين عدالت نيستم ولي اين نگاه به عدالت چيزي نيست که بشريت هزاران سال بخواهد منتظرش باشد. به علاوه که تا وقتي انسان معنوي نداشته باشيم عدالت مادي ممکن نيست باشد هم به دردي نمي‌خورد. عدالت در توزيع امکانات مادي بدون عدالت در رسيدن به معنويات يعني عدالت در حيوانيت و شکم و زير شکم. راستي آن حديث که مي‌گويد امام زمان(عج) دستي بر سر انسان‌ها مي‌کشد و عقل انسان‌ها کامل مي‌شود يعني چه؟ من چيزي به جز عدالت در معنويت نمي‌فهمم.

اميدوارم توانسته باشم منظورم را برسانم.

ميلاد پيام‌آور عدالت معنوي مبارک.